PINKDIKKE WIJTING VAN HET GREVELINGENMEER

Tekst en foto’s: Ton van der Vegt

Door twee irritante zeehonden die ons de kaas van het brood eten, gaan we verkassen en vanaf dat moment is het over met de vangst. De schipper en zijn vrouw zijn gastvrij en verzorgen de inwendige mens tegen aannemelijke prijzen. Over de boothuur die we z’n allen delen, zijn we ook zeer tevreden. Iedereen geniet van de sportieve visdag en kletst lekker bij. De gevangen vis wordt teruggezet en tegen vier uur in de middaguur aanvaarden we in alle opzichten voldaan de terugreis en duiken meteen de files in, waardoor we anderhalf uur later dan gepland weer thuis zijn. Als Mari van der Velden en Ton van der Vegt de bussen omstreeks acht uur ‘s avonds terugbrengen bij de verhuurder in Boekel, geeft de thermometer nog een dikke 25 graden aan.

De organisatie kreeg na afloop van diverse deelnemers de complimenten dat, ondanks de magere vangst, het een zeer geslaagde dag was en op de vraag of zij in het volgend voorjaar meegaan op de haringvangst, antwoordden allen met eenduidig ja. Voor mij het bewijs dat de vangst er beslist niet toe doet. Het bestuur nam de kosten voor de huur van de bussen voor haar rekening, de deelnemers deelden zoals gezegd de huur van de boot, het aas en de eventueel gehuurde hengel alsmede de genoten versnaperingen uit de onderdekse keuken van de schippersvrouw.

 

zeevissen 1

zeevissen 2