MOTORRIJDEN IN DE HERFST

Idyllische route met Toon Kortooms Lunch
Tekst en foto’s: Theo de Wilde

Vijftien struise motorrijders hadden er zin in. Via de Poort van Veghel reden we naar Zijtaart. De route maakte via allerlei rustige binnenweggetjes een grote westelijke boog naar een gebied tussen Weert en Stramproy, het zuidelijkste puntje van de tocht. Heerlijk om die buitenweggetjes weer te voelen.
Verder naar de 'Stad van Bavaria', Lieshout. Een dorp uit de achtste eeuw. Vanaf Beek en Donk reden we pal zuidwaarts, Helmond. Via mooie weggetjes een stukje door de Lieropse Heide met mooie dorpjes als Sterksel en Maarheeze.

Het zonnetje scheen regelmatig via het helmvizier naar binnen. Het tegenlicht maakte opdwarrelend zand, stof en blaadjes ineens goed zichtbaar. Het was een mooi gezicht en vermengd met het geluid an je motor genoten we van de natuur en van het motorrijden. Motorrijden in de herfst, het heeft iets. Links in de verte zagen we Weert liggen. We krulden er mooi aan de onderkant langs. We hadden het zuidelijkste punt al even achter ons gelaten, toen we de grens met Brabant en Limburg naderden. Niet zo spannend zou je denken, maar wel als daar een geweldige uitspanning is. We gingen Griendtsveen aan doen om bij ‘Herberg De Morgenstond’ de lunch te gebruiken. Griendtsveen? Nooit van gehoord. Verschillende motorrijders waren er wel geweest.

De weg, of liever het pad er naartoe, zal ik niet licht vergeten, wat een hobbels! Ik dacht eerst dat het door de boomwortels kwam maar Joop zei een magisch woord: VEEN. Rijdend langs een kanaal, met zwart veenwater, kwamen we via een idyllisch ophaalbrug, bij de beloofde oase. De herberg, wat een mooi plaatje, we werden er gastvrij onthaald. Zelfs de motoren, weer in het gelid gesteld langs het kanaal, hadden het naar hun zin.

Carel en Joop hadden het goed geregeld, er was op ons gerekend. Zoals Carel in zijn mail al had vermeld: een lunch in de sfeer van de Peel, met de smaken uit de streek, met producten uit het gebied en met geselecteerde ingrediënten en onbeperkt gezette koffie/thee, dekte helemaal de lading. Het paste net allemaal op een houten plankje in de vorm van een turfspade. Ze noemen het daar de ‘Toon Kortooms Lunch’, compleet met bessensap en yoghurt met frambozennectar.

Toen we weer op onze motoren plaats namen hadden we er ongeveer driekwart van de rit op zitten. Onderweg in een klein dorpje draaide de route ineens naar links richting een kerkplein. Ysselsteyn, alweer een ontginningsdorp. Verder ging de tocht door Vredepeel op de grens van Limburg en Noord-
Brabant, ook een ontginningsdorp. Handel, Boekel en Erp schoten voorbij. Het eindpunt was in zicht. Eindelijk, we hadden zin in koffie. De eigenaar van Supervlaai was een aardige man en zichtbaar in zijn nopjes dat wij zijn etablissement bezochten. Hij maakte foto's van onze groep met motoren, voor op de website legde hij uit. We lieten ons de koffie goed smaken en als kers op de taart een lekkere vlaaipunt.

Het was alweer een geslaagde tocht en een mooie afsluiter. Joop en Carel bedankt.

foto 1 herfstmotortocht

foto 2 herfstmotortocht

foto 3 herfstmotortocht
De vijftien struise motorrijders hebben er zin in…